Wykonanie bloku wodnego we własnym zakresie nie jest wcale bardzo trudne i nie powinno przekraczać możliwości przeciętnego majsterkowicza. Co więcej do wykonania prostego bloku wodnego wcale nie jest potrzebna frezarka i trudny do zdobycia klocek miedziany. Wystarczą umiejętności związane z obróbką materiałów i z lutowaniem elementów miedzianych przy pomocy płomienia.
Potrzebne materiały to:
- Gruba blacha miedziana np. 3mm.
- Miedziana rurka np. o średnicy zewnętrznej 8mm.
- Cyna
- Pasta lutownicza.
- Papier ścierny.
Potrzebne narzędzia to:
- Piłka do metalu
- Wiertarka (najlepiej elektryczna)
- Wiertło do metalu (średnica taka jak posiadanej rurki miedzianej)
- Lutownica gazowa lub dowolny palnik (może być palniczek na gaz do zapalniczek, do kupienia za parę złotych na allegro).
- Cegła szamotowa lub kawałek ognioodpornej płytki ceramicznej na której będziemy lutowali.
Przydatne narzędzia to:
- Obsadka do piłki do metalu
- Pilnik do metalu
- Imadełko (nawet modelarskie)
- Stolik warsztatowy (można i na stole kuchennym)
- Szczotka druciana
Blok zostanie wykonany z trzech warstw blachy miedzianej przyciętej w odpowiedni sposób.
Spodnia warstwa będzie podstawą bloku czyli miejscem z którym blok będzie stykał się z procesorem i przy okazji warstwa ta będzie pełniła funkcje przytrzymującą cały blok wodny na płycie głównej.
Warstwa ta ma kształt prostokąta z wywierconymi w odpowiednim miejscu otworami na śruby.
Górna warstwa będzie przykrywała całość jednocześnie stanowiąc miejsce usadowienia króćców do połączenia bloku z układem chłodzenia wodnego.
Warstwa ta ma kształt kwadratu, z nawierconymi w dwóch przeciwległych kontach otworami na króćce.
Środkowa warstwa ma za zadanie stworzyć cieczy chłodzącej odpowiednie kanały którymi ciecz będzie przepływała z króćca wlotowego do wylotowego.
Warstwa ta składa się z kilku cienkich prostokącików (wyciętych z tej samej blachy) które po odpowiednim ułożeniu utworzą w bloku wodnym sieć kanalików.
Wszystkie warstwy razem z króćcami po ułożeniu zostaną szczelnie zlutowane ze sobą przy pomocy cyny i palnika gazowego.
Etapy budowy bloku wodnego
- Tworzymy z papieru płaskie szablony według których będziemy wycinali kształty z blachy. Szablony musza być dopasowane do wielkości naszej płyty głównej do rozstawu otworów w płycie jak i do wielkości i typu procesora.
- Szablon dolny
- Szablon górny
- Szablon środkowy
- Rysujemy np. ołówkiem potrzebne kształty korzystając z szablonów.
- Wycinamy kształty warstw przy pomocy piłki do metalu. Wycinając elementy dobrze jest umieścić blachę w imadle tak aby się nie ruszała.
- Delikatnie obrabiamy pilnikiem kanty elementów tak aby pozbyć się pozostałości po cięciu.
- W warstwie górnej wiercimy otwory na króćce. Króćce musza w nie wejść z oporem tak aby się w nich nie przesuwały, można nawet otwory na króćce wywiercić przy pomocy dwóch wierteł o różnej średnicy, tak ab króciec po włożeniu go do otworu nie przelatywał na wylot górnej warstwy bloku wodnego, ułatwi to nam znacznie późniejsze lutowanie bloku.
- Wygładzamy papierem ściernym wszystkie elementy tak aby pozbyć się z powierzchni elementów tlenków miedzi które mogłyby nam utrudnić lutowanie.
- Smarujemy elementy bloku pastą lutowniczą aby zapobiec utlenianiu się miedzi w czasie lutowania bloku w jedną całość.
- Cynujemy elementy środkowej warstwy bloku wodnego, ponieważ po złożeniu bloku nie będziemy mieli już do nich dostępu.
- Na ceramicznej podstawie układamy w całość blok wodny, włącznie z króćcami, przykładając szczególną wagę do ułożenia poszczególnych elementów warstwy środkowej. Musimy zadbać o to aby szczeliny pomiędzy elementami były możliwie małe dzięki czemu nie powinniśmy mieć kłopotów ze zlutowaniem ich w szczelną całość.
- Przy pomocy palnika rozgrzewamy cały blok wodny umieszczony na ognioodpornej podstawie do temperatury topienia się cyny
- Lutujemy blok wodny cały za jednym razem przytykając drucik cynowy do szczelin pomiędzy warstwami blachy miedzianej. Blok wodny musi być rozgrzany na tyle aby przytykając cynę do bloku cyna od razu się topiła i była zasysana (dzięki efektowi kapilarnemu) do szczelin pomiędzy warstwami blachy miedzianej. Wykonując tą czynność nie możemy powodować przesuwania się bloku lub jego warstw ponieważ możemy doprowadzić do poprzesuwania się elementów warstwy środkowej na położenie których nie mamy już wpływu. Teraz korzystając z już odpowiednio rozgrzanego bloku lutujemy króćce do warstwy górnej.
- Po wypełnieniu cyną wszystkich szczelin czekamy aż blok wystygnie i cyna przejdzie w stan stały łącząc wszystkie elementy w jednolitą całość. Lepiej poczekać trochę dłużej tak aby zbyt szybkim poruszeniem bloku nie zepsuć właśnie wykonanej pracy (i się nie oparzyć). Należy pamiętać że tak spory kawałek miedzi nie stygnie wcale tak szybko jak się wydaje.
- Przy pomocy najlepiej szczotki drucianej czyścimy blok wodny usuwając z jego powierzchni resztki kalafonii dzięki czemu będziemy mieli pewność że szczelność bloku zapewnia tylko cyna.
- Sprawdzamy szczelność bloku np. przy pomocy kawałka rurki i pojemnika z wodą (stary sposób wulkanizatorów).
Przykładowe szablony
(wymiary orientacyjne, trzeba dopasować do swojego procesora)
Podstawa
Warstwa środkowa
Warstwa górna
Całość
Zasady bezpieczeństwa
- Wykonując prace związane z cięciem i wierceniem elementów metalowych, zadbaj o to aby element poddawany obróbce był solidnie przytwierdzony i aby żadna część twojego ciała nie znalazła się na ewentualnej i nieplanowanej drodze narzędzia.
- Pamiętajmy że blok wodny w czasie lutowania rozgrzewa się do wysokiej temperatury dlatego zawsze lutuj na solidnej podstawie z elementu ceramicznego (cegła szamotowa) dzięki czemu unikniesz uszkodzenia lub nawet zapalenia się stołu.
- Lutuj zawsze w miejscu przewiewnym, pamiętaj że opary cyny są trujące.
- Płomień palnika ma temperaturę ponad 1000 stopni nie zbliżaj go do żadnych materiałów łatwopalnych.
Wykonując opisane tu prace kieruj się zawsze zdrowym rozsądkiem i prawdziwą oceną swoich umiejętności manualnych. Pamiętaj że jeśli zdecydujesz się wykorzystać przedstawione tu porady robisz to tylko i wyłącznie na własną odpowiedzialność.